vandaagbronnenthema'sjobs in de zorgmedinews.be
algemeen nieuws
Apotheek & medicatie
Management & beheer
medisch
onderzoek & ontwikkeling
wetgeving & overheid
ICT & Informatisering
zorg & behandeling
Onderzoek en Ontwikkeling
3 sep
Uitkomsten van 16 jaar oesofaguschirurgie: lage postoperatieve mortaliteit en verbeterde langetermijnoverleving(title unknown)
3 sep
Betere behandelresultaten bij hilair cholangiocarcinoom na overgang op uitgebreidere ingreep: 20 jaar ervaring AMC(title unknown)
1 sep
Geen aanwijsbaar klinisch nut voor het jarenlang in stand houden van periodieke controles van COPD-patiënten door een huisartsenlaboratorium*(title unknown)
25 aug
Beperkte invloed gegevensregistratie op gestandaardiseerd ziekenhuissterftecijfer (HSMR)(title unknown)
18 aug
Endoscopische venectomie voor aortocoronaire bypassoperaties(title unknown)
10 aug
Cholangioscopische behandeling van complexe galwegstenen(title unknown)
10 aug
Cholangioscopische behandeling van complexe galwegstenen(title unknown)
2 aug
Hepatocellulair carcinoom: de betekenis van cirrose voor beleid en prognose – retrospectief onderzoek(title unknown)
2 aug
Hepatocellulair carcinoom: de betekenis van cirrose voor beleid en prognose – retrospectief onderzoek(title unknown)
30 jul
Hoofdhuidkoeling toelaten bij adjuvante chemotherapie van borstkankerpatiënten; incidentie hoofdhuidmetastasen zeer gering(title unknown)
30 jul
Hoofdhuidkoeling toelaten bij adjuvante chemotherapie van borstkankerpatiënten; incidentie hoofdhuidmetastasen zeer gering(title unknown)
29 jul
CT-colografie als eerstelijnsdiagnosticum bij patiënten met darmklachten(title unknown)
29 jul
CT-colografie als eerstelijnsdiagnosticum bij patiënten met darmklachten(title unknown)
27 jul
Waarde omeprazol bij huilende zuigelingen beperkt(title unknown)
27 jul
Waarde omeprazol bij huilende zuigelingen beperkt(title unknown)
26 jul
Effect van chirurgische behandeling op patiënten met cerebrale parese(title unknown)
26 jul
Effect van chirurgische behandeling op patiënten met cerebrale parese(title unknown)
21 jul
Acute hepatitis, maar niet A, B of C: overweeg E(title unknown)
21 jul
Acute hepatitis, maar niet A, B of C: overweeg E(title unknown)
20 jul
Kosteneffectiviteit van nieuwe geneesmiddelen(title unknown)
volgende »
3/09/2010
Uitkomsten van 16 jaar oesofaguschirurgie lage postoperatieve mortaliteit en verbeterde langetermijnoverleving
<p> In de afgelopen decennia is de zorg voor patiënten met een slokdarmcarcinoom veranderd: het beeldvormend onderzoek leidt tot een andere patiëntenselectie, er wordt meer transthoracaal geopereerd en patiënten krijgen chemo(radio)therapie. Hoe hebben de behandelresultaten zich ontwikkeld?</p>
Betere behandelresultaten bij hilair cholangiocarcinoom na overgang op uitgebreidere ingreep 20 jaar ervaring AMC
<p> Het hilair cholangiocarcinoom (HCCA) werd in 1965 beschreven door de chirurg Gerald Klatskin, wiens naam sindsdien aan deze tumor is verbonden (klatskin-tumor).1 De typische plaats waar ...</p>
1/09/2010
Geen aanwijsbaar klinisch nut voor het jarenlang in stand houden van periodieke controles van COPD patiënten door een huisartsenlaboratorium*
<p> Verschillende huisartsenlaboratoria doen periodieke controles van COPD-patiënten. Hebben die controles een klinisch nut? Dat is nu onderzocht in een gerandomiseerde klinische trial.</p>
25/08/2010
Beperkte invloed gegevensregistratie op gestandaardiseerd ziekenhuissterftecijfer (HSMR)
<p> De HSMR’s, de gestandaardiseerde sterftecijfers van de Nederlandse ziekenhuizen, worden in 2010 niet openbaar gemaakt. Men twijfelt aan de betrouwbaarheid, maar is dat terecht? Een nieuwe analyse van de ziekenhuisregistratie werpt hier een ander licht op.</p>
18/08/2010
Endoscopische venectomie voor aortocoronaire bypassoperaties
<p> Kan het risico op infectie van de venectomiewond bij aortocoronaire bypassoperaties verkleind worden? Endoscopische venectomie geeft goede resultaten bij patiënten met een hoog risico op wondinfectie, vergeleken met de traditionele open venectomie.</p>
10/08/2010
Cholangioscopische behandeling van complexe galwegstenen
din, 10/08/2010 (Gehele dag)
Laserlithotripsie bij 10 patiënten

Robert C. Verdonk

Albertus J. de Ruiter

Rinse K. Weersma

Galsteenlijden komt in de westerse wereld veel voor. De prevalentie van asymptomatische cholelithiasis bij personen van 20-69 jaar oud is 13%.1 Galstenen kunnen symptomatisch worden. Dit gebeurt bij meer dan een derde van de vrouwelijke patiënten binnen 10 jaar na het ontdekken van de stenen. Symptomatische cholecystolithiasis is een indicatie voor een cholecystectomie.

Samenvatting

Doel

Het beschrijven van de effectiviteit en de veiligheid van laserlithotripsie tijdens perorale cholangioscopie voor de verwijdering van complexe galwegstenen.

Opzet

Prospectief, beschrijvend onderzoek.

Methode

Prospectief werden gegevens verzameld van alle patiënten die gedurende een periode van 2 jaar werden verwezen voor peroraal cholangioscopisch geleide laserlithotripsie na falen van endoscopische retrograde cholangiopancreaticografie (ERCP). Er werd gekeken naar de effectiviteit en veiligheid van de behandeling.

Resultaten

11 patiënten werden behandeld. Allen hadden eerder niet-succesvolle behandeling middels ERCP en mechanische lithotripsie ondergaan. Bij 1 patiënt werd geen lithotripsie toegepast omdat geen goede positie van de scoop werd verkregen. Deze patiënt werd geopereerd. Bij 10 patiënten werd laserlithotripsie toegepast. Bij 9 van de 10 patiënten leidde dit tot volledige steenextractie. Bij 1 patiënt was de steenextractie gedeeltelijk gelukt. Er deed zich 1 complicatie voor, in de vorm van een perforatie van de ductus choledochus, die door het plaatsen van een stent conservatief werd behandeld.

Conclusie

Laserlithotripsie van galwegstenen middels perorale cholangioscopie lijkt een veilige en effectieve behandeling bij patiënten waarbij de initieel toegepaste ERCP met mechanische lithotripsie faalt.

Literatuur: 

  1. Nederlandse Vereniging voor Heelkunde NVvH. Evidence Based Richtlijn ‘onderzoek en behandeling van galstenen’. Utrecht: NVVH, 2007.

  2. Williams EJ, Green J, Beckingham I, Parks R, Martin D, Lombard M. Guidelines on the management of common bile duct stones (CBDS). Gut. 2008;57:1004-21 Medline. doi:10.1136/gut.2007.121657

  3. Sackmann M, Holl J, Sauter GH, Pauletzki J, von Ritter C, Paumgartner G. Extracorporeal shock wave lithotripsy for clearance of bile duct stones resistant to endoscopic extraction. Gastrointest Endosc. 2001;53:27-32 Medline. doi:10.1067/mge.2001.111042

  4. Kawai K, Nakajima M, Akasaka Y, Shimamotu K, Murakami K. A new endoscopic method: the peroral choledocho-pancreatoscopy. Leber Magen Darm. 1976;6:121-4 Medline.

  5. Chen YK, Pleskow DK. SpyGlass single-operator peroral cholangiopancreatoscopy system for the diagnosis and therapy of bile-duct disorders: a clinical feasibility study. Gastrointest Endosc. 2007;65:832-41 Medline. doi:10.1016/j.gie.2007.01.025

  6. Tsuyuguchi T, Fukuda Y, Saisho H. Peroral cholangioscopy for the diagnosis and treatment of biliary diseases. J Hepatobiliary Pancreat Surg. 2006;13:94-9 Medline. doi:10.1007/s00534-005-1064-2

  7. Teichman JM. Laser lithotripsy. Curr Opin Urol. 2002;12:305-9 Medline. doi:10.1097/00042307-200207000-00008

  8. Moon JH, Ko BM, Choi HJ, et al. Direct peroral cholangioscopy using an ultra-slim upper endoscope for the treatment of retained bile duct stones. Am J Gastroenterol. 2009;104:2729-33 Medline. doi:10.1038/ajg.2009.435

  9. Cho YD, Cheon YK, Moon JH, et al. Clinical role of frequency-doubled double-pulsed yttrium aluminum garnet laser technology for removing difficult bile duct stones. Gastrointest Endosc. 2009;70:684-9 Medline. doi:10.1016/j.gie.2009.03.1170

  10. Piraka C, Shah RJ, Awadallah NS, Langer DA, Chen YK. Transpapillary cholangioscopy-directed lithotripsy in patients with difficult bile duct stones. Clin Gastroenterol Hepatol. 2007;5:1333-8 Medline. doi:10.1016/j.cgh.2007.05.021

Publicatie
A2085

Galwegstenen komen bij 10-20% van de patiënten met symptomatisch galsteenlijden voor en kunnen aanleiding geven tot koliekpijn, biliaire pancreatitis en cholangitis. De behandeling van eerste keus is verwijdering middels endoscopische retrograde cholangiopancreaticografie (ERCP). Wat als deze therapie faalt? Laserlithotripsie vormt een alternatief.

Abstract

Treatment of complex biliary stones by cholangioscopylaser lithotripsy in 10 patients

Objective

To describe the efficacy and safety of laser lithotripsy during peroral cholangioscopy for the treatment of complex biliary stones.

Design

Prospective, descriptive study.

Methods

Data were prospectively collected on all patients referred over a period of two years for peroral cholangioscopic laser lithotripsy following failure of endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP). The efficacy and safety of the treatment were studied.

Results

Eleven patients were treated. ERCP with stone removal and mechanical lithotripsy had been undertaken previously in these patients, but was unsuccessful. In one patient, lithotripsy was not performed because the endoscope could not be positioned satisfactorily. This patient was operated. Ten patients were treated with laser lithotripsy. In 9 of the 10 patients lithotripsy led to complete removal of all stone. In one patient the stone extraction partially failed. One complication occurred, a rupture of the common bile duct which could be managed conservatively by a stent.

Conclusion

Peroral cholangioscopy guided laser lithotripsy of biliary stones appears to be a safe and effective treatment in patients in whom initial ERCP and mechanical lithotripsy is unsuccessful.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Uitgebreid: 
&nbsp;

 

Universitair Medisch Centrum, Groningen.

Afd. Maag-, Darm- en Leverziekten: dr. R.C. Verdonk, arts in opleiding tot maag-darm-leverarts; dr. R.K. Weersma, maag-darm-leverarts.

Afd. Urologie: drs. A. J. de Ruiter, uroloog.

Contactpersoon: dr. R.K. Weersma (r.k.weersma@mdl.umcg.nl).

Trefwoorden: 
galwegenstenen ERCP cholangioscopie laser
NTvG Nummer
2010
32
Toegankelijkheid
Niet voor studenten
Niet openbaar
Cholangioscopische behandeling van complexe galwegstenen
Galwegstenen komen bij 10-20% van de patiënten met symptomatisch galsteenlijden voor en kunnen aanleiding geven tot koliekpijn, biliaire pancreatitis en cholangitis. De behandeling van eerste keus is verwijdering middels endoscopische retrograde cholangiopancreaticografie (ERCP). Wat als deze therapie faalt? Laserlithotripsie vormt een alternatief.
2/08/2010
Hepatocellulair carcinoom de betekenis van cirrose voor beleid en prognose – retrospectief onderzoek
maa, 02/08/2010 - 09:47

Carlijn D.M. Witjes

Robert A. de Man

Ferry A.L.M. Eskens

Roy S. Dwarkasing

Pieter E. Zondervan

Cornelis Verhoef

Jan N.M. IJzermans

 

Doel

Vaststellen van de invloed van de aanwezigheid van levercirrose op beleidskeuzen en uitkomsten van de behandeling van patiënten met een hepatocellulair carcinoom (HCC).

Opzet

Retrospectief.

Methode

Statusonderzoek van alle HCC-patiënten die in de periode 2000-2007 werden behandeld in het Erasmus MC, Rotterdam. Analyse vond plaats van de behandelingen, en de ziektevrije en totale overleving werden berekend.

Resultaten

In de studieperiode werd bij 461 patiënten HCC gediagnosticeerd. Cirrose was aanwezig bij 295 (64%) patiënten. Behandeling met curatieve intentie vond plaatst door partiële leverresectie, orthotope levertransplantatie of radiofrequente ablatie en bleek mogelijk bij 184 patiënten. De groep zonder cirrose bevatte meer vrouwen (38% versus 18%) (p < 0,001), minder chronische infecties van hepatitis B of C (34% versus 74%) (p < 0,001) en tumoren met een grotere diameter (mediaan 80 mm (uitersten: 3-227) versus mediaan 35 mm (uitersten: 8-200)) (p < 0,001) dan de groep patiënten met cirrose. Patiënten zonder cirrose werden vaker behandeld middels partiële leverresectie (37% versus 10%) (p < 0,001) en minder vaak middels levertransplantatie (1% versus 13%) (p < 0,001) of radiofrequente ablatie (5% versus 16%) (p = 0,001). Bij een mediane follow-up van 31 maanden (uitersten: 1-108) werd zonder stratificatie naar behandeling een 3-jaarsoverleving met en zonder cirrose van 32% respectievelijk 30% gevonden (verschil niet significant). Ingedeeld naar curatieve behandeling hadden patiënten met en zonder cirrose een 3-jaaroverlevingsduur van 54 en 59% (verschil niet significant). Recidief-HCC zonder cirrose trad op bij 39% van de patiënten, waarvan 31% in het eerste jaar. Recidief-HCC met cirrose trad op bij 37% van de patiënten, waarvan 23% in het eerste jaar (verschil niet significant).

Conclusie

De aanwezigheid van levercirrose hing samen met de keuze van behandeling van HCC, maar niet met de prognose voor wat betreft het optreden van recidief-HCC of de overleving na potentieel curatieve behandeling.

Literatuur: 

  1. Llovet JM, Burroughs A, Bruix J. Hepatocellular carcinoma. Lancet. 2003;362:1907-17 Medline. doi:10.1016/S0140-6736(03)14964-1

  2. Bosch FX, Ribes J, Borras J. Epidemiology of primary liver cancer. Semin Liver Dis. 1999;19:271-85 Medline. doi:10.1055/s-2007-1007117

  3. Taylor-Robinson SD, Foster GR, Arora A, Hargreaves S, Thomas HC. Increase in primary liver cancer in the UK, 1979-94. Lancet. 1997;350:1142-3 Medline. doi:10.1016/S0140-6736(05)63789-0

  4. Deuffic S, Poynard T, Buffat L, Valleron AJ. Trends in primary liver cancer. Lancet. 1998;351:214-5 Medline. doi:10.1016/S0140-6736(05)78179-4

  5. El-Serag HB, Mason AC. Rising incidence of hepatocellular carcinoma in the United States. N Engl J Med. 1999;340:745-50 Medline. doi:10.1056/NEJM199903113401001

  6. Verhoef C, Visser O, de Man RA, de Wilt JH, IJzermans JN, Janssen-Heijnen ML. Hepatocellular carcinoma in the Netherlands incidence, treatment and survival patterns. Eur J Cancer. 2004;40:1530-8 Medline. doi:10.1016/j.ejca.2004.03.013

  7. The Cancer of the Liver Italian Program (CLIP) investigators. A new prognostic system for hepatocellular carcinoma: A retrospective study of 435 patients. Hepatology. 1998;28:751-5 Medline. doi:10.1002/hep.510280322

  8. Cillo U, Vitale A, Grigoletto F, et al. Prospective validation of the Barcelona clinic liver cancer staging system. J Hepatol. 2006;44:723-1 Medline. doi:10.1016/j.jhep.2005.12.015

  9. Verhoef C, de Man RA, Zondervan PE, Eijkemans MJC, Tilanus HW. IJzermans JNM. Goodoutcomes after resection of large hepatocellular carcinoma in the non-cirrhotic liver. Dig Surg. 2004;21:380-6 Medline. doi:10.1159/000081882

  10. Pugh RN, Murray-Lyon IM, Dawson JC, Pietroni MC, Williams R. Transection of the oesophagus for bleeding oesophageal varices. Br J Surg. 1973;60:646-9 Medline. doi:10.1002/bjs.1800600817

  11. Child CG, Turcotte JG. Surgery and portal hypertension. Major Probl Clin Surg. 1964;1:1-85 Medline.

  12. Kuiken SD, van Delden OM, Richel DJ, Jansen PLM. De behandeling van het hepatocellulair carcinoom. Nieuwe ontwikkelingen. Ned Tijdschr Geneeskd. 2009;153:668-72 Medline.

  13. Llovet JM, Sala M, Bruix J. Nonsurgical treatment of hepatocellular carcinoma. Liver Transpl. 2000;6:s11-5 Medline. doi:10.1053/jlts.2000.18684

  14. The Cancer of the Liver Italian Program (CLIP) investigators. Prospective validation of the CLIP score: a new prognostic system for patients with cirrhosis and hepatocellular carcinoma. Hepatology. 2000;31:840-5 Medline. doi:10.1053/he.2000.5628

  15. Nzeako UC, Goodman ZD, Ishak KG. Hepatocellular carcinoma in cirrhotic and noncirrhotic livers. A clinico-histopathologic study of 804 North American patients. Am J Clin Pathol. 1996;105:65-75 Medline.

  16. Trevisani F, D’Intino PE, Caraceni P, et al. Etiologic factors and clinical presentation of hepatocellular carcinoma. Differences between cirrhotic and noncirrhotic italian patients. Cancer. 1995;75:2220-32 Medline. doi:10.1002/1097-0142(19950501)75:9<2220::AID-CNCR2820750906>3.0.CO;2-4

  17. Van Roey G, Fevery J, van Steenbergen W. Hepatocellular carcinoma in Belgium:clinical and virological characteristics of 154 consecutive cirrhotic and non-cirrhotic patients. Eur J Gastroenterol Hepatol. 2000;12:61-6 Medline.

  18. Kubicka S, Rudolph KL, Hanke M, et al. Hepatocellular carcinoma in Germany: a retrospectiver epidemiological study from a low-endemic area. Liver. 2000;20:312-8 Medline. doi:10.1034/j.1600-0676.2000.020004312.x

  19. Bismuth H, Chiche L, Castaing D. Surgical treatment of hepatocellular carcinomas in non-cirrhotic liver: Experience with 68 liver resections. World J Surg. 1995;19:35-41 Medline. doi:10.1007/BF00316977

  20. Nagasue N, Ono T, Yamanoi A, Kohno H, El-Assal ON, Taniura H. Prognostic factors and survival after hepatic resection for hepatocellular carcinoma without cirrhosis. Br J Surg. 2001;88:515-22 Medline. doi:10.1046/j.1365-2168.2001.01732.x

  21. Liaw YF. Prevention and surveillance of hepatitis B virus-related hepatocellular carcinoma. Semin Liver Dis. 2005;25:40-7 Medline. doi:10.1055/s-2005-915649

  22. Eguchi S, Ijtsma AJ, Slooff MJ, Porte Rj, de Jong KP, Peeters PM, et al. Outcome and pattern of recurrence after curative resection for hepatocellular carcinoma in patients with a normal liver compared to patients with a diseased liver. Hepatogastroenterology. 2006;53:592-6 Medline.

  23. Bruix J, Llovet JM. Prognostic prediction and treatment strategy in hepatocellular carcinoma. Hepatology. 2002;35:519-24 Medline. doi:10.1053/jhep.2002.32089

  24. Song TJ, Ip EW, Fong Y. Hepatocellular carcinoma:current surgical management. Gastroenterology. 2004;127:S248-60 Medline. doi:10.1053/j.gastro.2004.09.039

  25. Okuda H. Hepatocellular carcinoma development in cirrhosis. Best Pract Res Clin Gastroenterol. 2007;21:161-73 Medline. doi:10.1016/j.bpg.2006.07.002

  26. Woodall CE, Scoggins CR, Loehle J, Ravindra KV, McMasters KM, Martin RC. Hepatic imaging characteristics predict overall survival in hepatocellular carcinoma. Ann Surg Oncol. 2007;14:2824-30 Medline.

  27. Kim BK, Han KH, Park YN, et al. Prediction of microvascular invasion before curative resection of hepatocellular carcinoma. J Surg Oncol. 2008;97:246-52 Medline. doi:10.1002/jso.20953

  28. Choi GH, Kim DH, Kang CM, Kim KS, Choi JS, Lee WJ. Prognostic factors and optimal treatment strategy for intrahepatic nodular recurrence after curative resection of hepatocellular carcinoma. Ann Surg Oncol. 2008;15:618-29 Medline. doi:10.1245/s10434-007-9671-6

Publicatie
A1747

Het hepatocellulair carcinoom is wereldwijd de vijfde meest voorkomende vorm van kanker. Naar verwachting zal in het westen de incidentie stijgen door toename van hepatitis C. Vaak betreft het patiënten met cirrose, maar hangen de behandelkeuzen en de uitkomsten ook met de cirrose samen?

Hepatocellular carcinoma: the significance of cirrhosis for treatment and prognosis – retrospective study

Objective

To determine whether the presence of liver cirrhosis was related to the treatment options and survival of patients with hepatocellular carcinoma (HCC).

Design

Retrospective.

Method

A status investigation of all HCC patients who were treated in the period 2000-2007 at the Erasmus MC Hospital, Rotterdam, was performed. The treatments were analysed and the disease-free and total survival rate were calculated.

Results

HCC was diagnosed in 461 patients during the study period. Cirrhosis was present in 295 patients (64%). Treatment with curative intent was pursued in 184 patients through partial liver resection, orthotopic liver transplantation or radiofrequency ablation. The group of patients without cirrhosis contained significantly more women (38% versus 18%) (p < 0.001), showed less hepatitis B or C infection (34% versus 74%) (p < 0.001) and had a larger median tumour size (80 mm (range: 3-227) versus 35 mm (range: 8-200)) (p < 0.001). Patients without cirrhosis were mainly treated by partial liver resection (37% versus 10%) (p < 0.001) and less by liver transplantation (1% versus 13%) (p < 0.001) or radiofrequency ablation (5% versus 16%) (p = 0.001). Median follow-up was 31 months (range: 1-108). Without stratification according to treatment, the overall 3-year survival in patients with non-cirrhotic and cirrhotic HCC was 30% and 32%, respectively (difference not significant). Patients who had undergone potential curative treatment in cirrhotic or non-cirrhotic livers had a 3-year survival rate of 54% and 59%, respectively (difference not significant). The recurrence rate of HCC without cirrhosis was 39%, of which 31% in the first year. The recurrence rate with cirrhosis was 37%, of which 23% in the first year (difference not significant).

Conclusion

The presence of liver cirrhosis was strongly associated with treatment options for patients with HCC but not with the prognosis for a recurrence of HCC or the survival rate following potential curative treatment.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Uitgebreid: 
&nbsp;

 

Belangenconflict: geen gemeld. Financiële ondersteuning: geen gemeld.
Aanvaard op 17 mei 2010

Erasmus MC, Rotterdam.

Afd. Heelkunde, Hepatobiliaire en Transplantatie Chirurgie: drs. C.D.M. Witjes, arts-onderzoeker; prof.dr. J.N.M. IJzermans, chirurg.

Afd. Maag-, Darm- en Leverziekten: dr. R.A. de Man, maag-darm-leverarts.

Afd. Interne Oncologie: dr. F.A.L.M. Eskens, internist-oncoloog.

Afd. Radiologie: drs. R.S. Dwarkasing, radioloog.

Afd. Pathologie: drs. P.E. Zondervan, patholoog.

Afd. Heelkunde, Chirurgische Oncologie: dr. C. Verhoef, chirurg.

Contactpersoon: prof.dr. J.N.M. IJzermans (j.ijzermans@erasmusmc.nl).

0

Trefwoorden: 
hepatocellulair carcinoom cirrose behandeling overleving recidief BCLC CLIP
NTvG Nummer
2010
18
0
Toegankelijkheid
Niet voor studenten
Niet openbaar
Hepatocellulair carcinoom de betekenis van cirrose voor beleid en prognose – retrospectief onderzoek
Het hepatocellulair carcinoom is wereldwijd de vijfde meest voorkomende vorm van kanker. Naar verwachting zal in het westen de incidentie stijgen door toename van hepatitis C. Vaak betreft het patiënten met cirrose, maar hangen de behandelkeuzen en de uitkomsten ook met de cirrose samen?
30/07/2010
Hoofdhuidkoeling toelaten bij adjuvante chemotherapie van borstkankerpatiënten; incidentie hoofdhuidmetastasen zeer gering
vri, 30/07/2010 - 08:00

Mariska A.E. van de Sande

Corina J.G. van den Hurk

Wim P.M. Breed

J.W.R. (Hans) Nortier

Doel

Onderzoeken wat de incidentie van hoofdhuidmetastasen is bij hoogrisico-borstkankerpatiënten, om daarmee een inschatting te kunnen maken of terughoudendheid met hoofdhuidkoeling in de adjuvante setting geboden is.

Opzet

Observationeel onderzoek.

Methode

De incidentie van hoofdhuidmetastasen en het ziektebeloop bij een groep van 885 zeer goed geëvalueerde hoogrisico-borstkankerpatiënten werd onderzocht. Deze patiënten met tenminste 4 positieve lymfeklieren in de oksel waren in een gerandomiseerde studie behandeld met klassieke chemotherapie, al dan niet gevolgd door hoge dosis chemotherapie en een autologe stamceltransplantatie (de zogenaamde N4+studie).

Resultaten

Bij 403 van de 885 patiënten (46%) was na een mediane follow-up van 110 maanden metastasering of een recidief opgetreden. Bij 25 patiënten (3%) was een huidmetastase opgetreden; bij 4 van deze patiënten (0,5%) een metastase op de behaarde hoofdhuid. De hoofdhuidmetastasen traden altijd tegelijk met of later dan metastasen elders op.

Conclusie

Metastasen in de hoofdhuid treden in een zeer lage frequentie op en niet als eerste manifestatie van gemetastaseerde ziekte. Het is daarom onwaarschijnlijk dat hoofdhuidkoeling (om kaalheid te voorkomen) de lokale werking van de chemotherapie zozeer verlaagt, dat het risico op hoofdhuidmetastasen toeneemt.

Literatuur: 

  1. Mulders M, Vingerhoets A, Breed W. The impact of cancer and chemotherapy: Perceptual similarities and differences between cancer patients, nurses and physicians. Eur J Oncol Nurs. 2008;12:97-102 Medline. doi:10.1016/j.ejon.2007.10.002

  2. Van den Hurk C, Mols F, Vingerhoets A, Breed W. Impact of alopecia and scalp cooling on the well-being of breast cancer patients. Psychooncology. 2010;19:701-9. Medline

  3. Grevelman EG, Breed WPM. Prevention of chemotherapy-induced hair loss by scalp cooling. Ann Oncol. 2005;16:352-8 Medline. doi:10.1093/annonc/mdi088

  4. Rodenhuis S, Bontenbal M, Beex L, et al. High-dose chemotherapy with hematopoietic stem-cell rescue for high-risk breast cancer. N Engl J Med. 2003;349:7-16 Medline. doi:10.1056/NEJMoa022794

  5. Giordano SH, Buzdar AU, Smith TL, Kau SW, Yang Y, Hortobagyi GN. Is breast cancer survival improving? Cancer. 2004;100:44-52 Medline. doi:10.1002/cncr.11859

  6. Engel J, Eckel R, Aydemir U, et al. Determinants and prognoses of locoregional and distant progression in breast cancer. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 2003;55:1186-95 Medline. doi:10.1016/S0360-3016(02)04476-0

  7. Lemenager M, Lecomte S, Bonneterre ME, Bessa E, Dauba J, Bonneterre J. Effectiveness of cold cap in the prevention of docetaxel-induced alopecia. Eur J Cancer. 1997;33:297-300 Medline. doi:10.1016/S0959-8049(96)00374-7

  8. Christodoulou C, Tsakalos G, Galani E, Skarlos DV. Scalp metastases and scalp cooling for chemotherapy-induced alopecia prevention. Ann Oncol. 2006;17:350. doi:10.1093/annonc/mdj008

  9. Ridderheim M, Bjurberg M, Gustavsson A. Scalp hypothermia to prevent chemotherapy-induced alopecia is effective and safe: A pilot study of a new digitized scalp-cooling system used in 74 patients. Support Care Cancer. 2003;11:371-7 Medline.

  10. Protière C, Evans K, Camerlo J, et al. Efficacy and tolerance of a scalp-cooling system for prevention of hair loss and the experience of breast cancer patients treated by adjuvant chemotherapy. Support Care Cancer. 2002;10:529-37 Medline. doi:10.1007/s00520-002-0375-y

  11. Lemieux J, Maunsell E, Provencher L. Chemotherapy-induced alopecia and effects on quality of life among women with breast cancer: a literature review. Psychooncology. 2008;17:317-28 Medline. doi:10.1002/pon.1245

Publicatie
A2134

Met koeling van de hoofdhuid kan men tijdens chemotherapie de kans op kaalheid verminderen. Maar vergroot dat niet de kans op metastasen in de hoofdhuid, die door de koeling immers minder oncolytica krijgt?

Allow scalp cooling during adjuvant chemotherapy in patients with breast cancer; scalp metastases rarely occur

Objective

To investigate the incidence of scalp metastases in high-risk breast cancer patients in order to assess whether caution is warranted with scalp cooling during adjuvant therapy.

Design

Observational study.

Methods

The incidence of scalp metastases and the disease course were studied in 885 very well evaluated high-risk breast cancer patients. These patients, who had at least four positive axillary lymph nodes, were treated in a randomised study with either classical chemotherapy, or the same chemotherapy followed by high-dose chemotherapy and autologous stem cell transplantation (the so-called N4+ study).

Results

After a median follow up of 110 months, 403 of the 885 patients (46%) had relapsed or developed metastases. 25 patients (3%) had developed skin metastasis; 4 of these patients (0.5%) had developed hairy scalp metastasis. The scalp metastases always occurred at the same time as or later than metastases elsewhere.

Conclusion

Scalp metastases occur with a very low frequency and not as the first sign of metastatic disease. It is therefore unlikely that scalp cooling (to prevent baldness) decreases the local working of chemotherapy to such an extent that the risk of scalp metastases increases.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Prof.dr. Sjoerd Rodenhuis en Prof.dr. E.G.E. (Liesbeth) de Vries voor het beschikbaar stellen van de gegevens van de N4+studie en kritisch commentaar.
Belangenconflict: geen gemeld. Financiële ondersteuning: geen gemeld.
Aanvaard op 17 juni 2010

Leids Universitair Medisch Centrum, afd. Klinische Oncologie.

Drs. M.A.E. van de Sande, arts; prof.dr. J.W.R. Nortier, internist-oncoloog.

Integraal Kankercentrum Zuid, Eindhoven, afd. Onderzoek.

Drs. C.J.G. van den Hurk, gezondheidswetenschapper en onderzoeker; dr. W.P.M. Breed, internist-oncoloog n.p.

Contactpersoon: prof.dr. J.W.R. Nortier (j.w.r.nortier@lumc.nl).

0

Trefwoorden: 
hoofdhuidmetastasen mammacarcinoom adjuvante chemotherapie hoofdhuidkoeling
NTvG Nummer
2010
1
0
Toegankelijkheid
Niet voor studenten
Niet openbaar
Hoofdhuidkoeling toelaten bij adjuvante chemotherapie van borstkankerpatiënten; incidentie hoofdhuidmetastasen zeer gering
<p> Met koeling van de hoofdhuid kan men tijdens chemotherapie de kans op kaalheid verminderen. Maar vergroot dat niet de kans op metastasen in de hoofdhuid, die door de koeling immers minder oncolytica krijgt?</p>
29/07/2010
CT colografie als eerstelijnsdiagnosticum bij patiënten met darmklachten
don, 29/07/2010 - 08:00

Jelle J.S. Peulen

Marcel T. de Witte

Pieter Friederich

Hans L.H. Dirix

Dianne C. de Visser

Herman van Langen

Petra C.G. Simons

Doel

Onderzoeken bij hoeveel patiënten met darm- of buikklachten die door de huisarts voor CT-colografie verwezen werden voor het uitsluiten van colorectaal carcinoom (CRC), op basis van de CT-colografie een meer belastende coloscopie achterwege kon blijven.

Opzet

Retrospectief beschrijvend.

Methode

Alle opeenvolgende patiënten, die van december 2006-juni 2009 op aanvraag van de huisarts een CT-colografie in ons centrum ondergingen, werden geïncludeerd. Demografische en verwijsgegevens werden verzameld. Resultaten van CT-colografie werden beschreven volgens de ‘CT colonography reporting and data system’. Tevens gingen wij na hoeveel patiënten in de 6 maanden na de CT-colografie alsnog een coloscopie ondergingen.

Resultaten

398 patiënten (154 mannen en 244 vrouwen) met een mediane leeftijd van 61 jaar (uitersten: 22-91) werden geïncludeerd. Bij 30 patiënten (7,5%) was coloscopie geïndiceerd wegens een mogelijk coloncarcinoom, poliepen > 10 mm of = 3 poliepen van 6-9 mm grootte bij CT-colografie. Bij 33 patiënten (8,3%) was follow-up met CT-colografie of coloscopie geïndiceerd vanwege 1 of 2 poliepen van 6-9 mm grootte of wegens twijfelachtige afwijkingen. 11 van hen (2,8%) ondergingen een coloscopie. Bij 335 patiënten (84,2%) konden poliepen > 6 mm en maligniteit worden uitgesloten. Van hen ondergingen 18 patiënten (4,5%) alsnog een coloscopie. In totaal kon bij 341 patiënten (85,7%) een coloscopie achterwege blijven. Bij 63 patiënten (15,8%) werden (mogelijk) belangrijke extracolonische pathologische afwijkingen gevonden.

Conclusie

De resultaten van dit onderzoek ondersteunen dat bij de overgrote meerderheid van door de huisarts verwezen patiënten met een lage tot matige verdenking op CRC, een belastende coloscopie achterwege kan blijven, doordat CRC en poliepen middels CT-colografie kunnen worden uitgesloten. CT-colografie zou een waardevolle aanvulling kunnen zijn in het diagnostisch arsenaal van de huisarts.

Literatuur: 

  1. Sosna J, Morrin MM, Kruskal JB, Lavin PT, Rosen MP, Raptopoulos V. CT colonography of colorectal polyps: a metaanalysis. AJR Am J Roentgenol. 2003;18:1593-8 Medline.

  2. Pickhardt P, Choi JR, Hwang I, et al. Computed tomographic virtual colonoscopy to screen for colorectal neoplasia in asymptomatic adults. N Engl J Med. 2003;349:2191-200. doi:10.1056/NEJMoa031618

  3. Halligan S, Altman DG, Taylor SA, et al. CT colonography in the detection of colorectal polyps and cancer: systematic review, meta-analysis, and proposed minimum data set for study level reporting. Radiology. 2005;237:893-904 Medline. doi:10.1148/radiol.2373050176

  4. Johnson CD, Chen M, Toledano AY, et al. Accuracy of CT colonography for detection of large adenomas and cancers. N Engl J Med. 2008;359:1207-17 Medline. doi:10.1056/NEJMoa0800996

  5. Roberts-Thomson IC, Tucker GR, Hewett PJ, et al. Single-center study comparing computed tomography colonography with conventional colonoscopy. World J Gastroenterol. 2008;14:469-73 Medline. doi:10.3748/wjg.14.469

  6. Rockey DC, Paulson E, Niedzwiecki D, et al. Analysis of air contrast barium enema, computed tomographic colonography, and colonoscopy: prospective comparison. Lancet. 2005;365:305-11 Medline.

  7. Sosna J, Sella T, Sy O, et al. Critical analysis of the performance of double-contrast barium enema for detecting colorectal polyps = 6 mm in the era of CT colonography. AJR Am J Roentgenol. 2008;190:374-385 Medline. doi:10.2214/AJR.07.2099

  8. Van Rijn J, Reitsma JB, Stoker J, Bossuyt PM, van Deventer SJ, Dekker E. Polyp miss rate determined by tandem colonoscopy: a systematic review. Am J Gastroenterol. 2006;101:343-50 Medline. doi:10.1111/j.1572-0241.2006.00390.x

  9. Heresbach D, Barrioz T, Lapalus MG, et al. Miss rate for colorectal neoplastic polyps: a prospective multicenter study of back-to-back video colonoscopies. Endoscopy. 2008;40:284-90 Medline. doi:10.1055/s-2007-995618

  10. Taylor S, Halligan S, Saunders BP, Bassett P, Vance M, Bartram CI. Acceptance by patients of multidetector CT colonography compared with barium enema examinations, flexible sigmoidoscopy, and colonoscopy. AJR Am J Roentgenol. 2003;181:913-21 Medline.

  11. Jensch S, Bipat S, Peringa J, et al. CT colonography with limited bowel preparation: prospective assessment of patient experience and preference in comparison to optical colonoscopy with cathartic bowel preparation. Eur Radiol. 2010;20:146-56 Medline. doi:10.1007/s00330-009-1517-0

  12. Burling D, Halligan S, Slater A, Noakes MJ, Taylor SA. Potentially serious adverse events at CT colonography in symptomatic patients: national survey of the United Kingdom. Radiology. 2006;239:464-71 Medline. doi:10.1148/radiol.2392051101

  13. Panteris V, Haringsma J, Kuipers EJ. Colonoscopy perforation rate, mechanisms and outcome: from diagnostic to therapeutic colonoscopy. Endoscopy. 2009;41:941-51 Medline. doi:10.1055/s-0029-1215179

  14. Sosna J, Blachar A, Amitai M, et al. Colonic perforation at CT colonography: assessment of risk in a multicenter large cohort. Radiology. 2006;239:457-63 Medline. doi:10.1148/radiol.2392050287

  15. Terhaar sive Droste JS, van Wanrooij RLJ, Morsink LM et al. Diagnostiek van colorectale tumoren in de dagelijkse praktijk. Ned Tijdschr Geneeskd. 2009;153:A731

  16. Zalis M, Barish MA, Choi JR, et al. CT colonography reporting and data system: a consensus proposal. Radiology. 2005;236:3-9 Medline. doi:10.1148/radiol.2361041926

  17. Lieberman D, Moravec M, Holub J, Michaels L, Eisen G. Polyp size and advanced histology in patients undergoing colonoscopy screening: implications for CT colonography. Gastroenterology. 2008;135:1100-5 Medline. doi:10.1053/j.gastro.2008.06.083

  18. Ford A, Veldhuyzen van Zanten SJO, Rodgers CC, Talley NJ, Vakil NB, Moayyedi P. Diagnostic utility of alarm features for colorectal cancer: systemic review and meta-analysis. Gut. 2008;57:1545-53 Medline. doi:10.1136/gut.2008.159723

  19. Numans M. De standaard ‘Rectaal bloedverlies’ van het Nederlands Huisartsen Genootschap. Ned Tijdschr Geneeskd. 2009;153:A197 Medline.

  20. Yee J, Kumar NN, Godara S, et al. Extracolonic abnormalities discovered incidentally at CT colonography in a male population. Radiology. 2005;236:519-26 Medline. doi:10.1148/radiol.2362040166

  21. Xiong T, Richardson M, Woodroffe R, Halligan S, Morton D, Lilford RJ. Incidental lesions found on CT colonography: their nature and frequency. Br J Radiol. 2005;78:22-9 Medline. doi:10.1259/bjr/67998962

  22. Flicker M, Tsoukas AT, Hazra A, Dachman AH. Economic impact of extracolonic findings at computed tomographic colonography. J Comput Assist Tomogr. 2008;32:497-503 Medline. doi:10.1097/RCT.0b013e3181692091

  23. Brenner D, Georgsson MA. Mass screening with CT-colonography: should the radiation exposure be of concern? Gastroenterology. 2005;129:328-37 Medline. doi:10.1053/j.gastro.2005.05.021

  24. Risico’s van ioniserende straling. Publicatienr 2007/03. Den Haag: Gezondheidsraad; 2007.

Publicatie
A1681

Door huisartsen de mogelijkheid te geven om bij patiënten met een lage tot matige verdenking op colorectaal carcinoom direct een CT-colografie aan te kunnen vragen, kon bij het overgrote deel van de patiënten belastende coloscopie achterwege blijven, zo blijkt uit deze studie

CT colonography as first-line diagnostic procedure in patients with bowel symptoms

Objective

To investigate in how many patients with bowel or abdominal complaints, referred by the primary care physician (PCP) for exclusion of colorectal carcinoma (CRC), the more invasive colonoscopy could be avoided on the basis of the findings of CT colonography.

Design

Retrospective, descriptive.

Methods

All consecutive patients who underwent CT colonography in our centre on the request of their PCP from December 2006 to June 2009 were included. Demographic and referral data were collected. CT colonography results were described according to the ‘CT Colonography Reporting and Data System’. We also investigated how many patients had to undergo colonoscopy in the 6 months following CT colonography.

Results

398 patients (154 men and 244 women) with a median age of 61 years (range: 22-91) were included. Follow-up colonoscopy was indicated by CT colonographyy in 30 patients (7.5%) for suspected colorectal carcinoma, polyps > 10 mm, or 3 or more polyps 6-9 mm in size. In 33 patients (8.3%) follow-up colonoscopy or CT colonography was indicated for 1 or 2 polyps 6-9 mm in size, or suspicious lesions. 11 of these patients (2.8%) underwent colonoscopy. In 335 patients (84.2%) polyps > 6 mm or malignancies could be excluded. 18 of these patients (4.5%) still had a colonoscopy. In total, colonoscopy was spared in 341 patients (85.7%). Significant or potentially significant extra-colonic pathological abnormalities were found in 63 patients (15.8%).

Conclusion

Our results support the theory that in the vast majority of patients with low or moderate suspicion of CRC referred by their PCP, invasive colonoscopy could be avoided, because CRC and polyps could be excluded by CT colonography. CT colonography could be a valuable additional diagnostic tool in primary care.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Belangenconflict: geen gemeld. Financiële ondersteuning: geen gemeld.
Aanvaard op 28 april 2010

VieCuri Medisch Centrum, Venlo.

Afd. Radiologie: drs. J.J.S. Peulen, arts-assistent interne geneeskunde; drs. M.T. de Witte en dr. P.C.G. Simons, radiologen.

Afd. Maag-Darm-Lever Geneeskunde: drs. P. Friederich, maag-darm-leverarts.

Afd. Epidemiologie, dr. D.C. de Visser, epidemioloog.

Afd. Klinische Fysica: dr. H. van Langen, klinisch fysicus.

Medisch Centrum Groenveld, Venlo.

Drs. H.L.H. Dirix, huisarts.

Contactpersoon: drs. J.J.S. Peulen (jelle_peulen@hotmail.com).

0

Trefwoorden: 
colorectaal carcinoom poliepen huisarts colondiagnostiek coloncarcinoom CT-colografie coloscopie
NTvG Nummer
2010
1
0
Toegankelijkheid
Niet voor studenten
Niet openbaar
CT colografie als eerstelijnsdiagnosticum bij patiënten met darmklachten
Door huisartsen de mogelijkheid te geven om bij patiënten met een lage tot matige verdenking op colorectaal carcinoom direct een CT-colografie aan te kunnen vragen, kon bij het overgrote deel van de patiënten belastende coloscopie achterwege blijven, zo blijkt uit deze studie
27/07/2010
Waarde omeprazol bij huilende zuigelingen beperkt
din, 27/07/2010 - 08:00

Robert G.T. Blokpoel

Nancy Broos

Lolkje T.W. de Jong-van den Berg

Tjalling W. de Vries

Doel

De plaats bepalen van behandeling met omeprazol bij huilende kinderen onder de leeftijd van 1 jaar, bij wie het vermoeden bestaat van zure gastro-oesofageale reflux, en tevens het bewijs onderzoeken voor effectiviteit, het voorschrijfgedrag en de bijwerkingen van dit middel, dat niet geregistreerd is voor gebruik bij zuigelingen.

Opzet

Literatuurstudie.

Methode

Voor het beoordelen van de effectiviteit verrichtten wij een literatuurstudie met behulp van PubMed met de zoektermen: ‘gastro-esophageal reflux disease’, ‘crying’, ‘adverse drug reactions’ en ‘omeprazole’, in de leeftijdscategorie ‘all infant 0-23 months’. We gebruikten de geneesmiddelenprescriptiedatabank InterActie DataBase om de voorschrijfgegevens te beoordelen en onderzochten de meldingen van vermoede bijwerkingen van omeprazol bij kinderen jonger dan 1 jaar bij het Nederlands Bijwerkingen Centrum Lareb.

Resultaten

We vonden 139 artikelen, waaronder 32 klinische trials. In slechts 3 daarvan werd de effectiviteit van omeprazol onderzocht bij kinderen jonger dan 1 jaar. Uit deze studies blijkt dat er wel een effect optreedt op de zuurgraad van de maag, maar niet op de klachten. Hoewel er veel bijwerkingen kunnen optreden tijdens het gebruik van omeprazol waren er weinig vermoede bijwerkingen gemeld bij het Nederlands Bijwerkingen Centrum Lareb. Omeprazol wordt afgeleverd in hoeveelheden van 10 mg en is daarmee lastig op gewicht te doseren. Uit farmaco-epidemiologische gegevens bleek dan ook dat vrijwel alle kinderen 10 mg of daar een veelvoud van kregen. Gezien de leeftijden en bijbehorende gewichten hadden we voorgeschreven doseringen van 4-20 mg/dag verwacht.

Conclusie

Het is maar de vraag of zure reflux de oorzaak is van huilen bij zuigelingen en of, indien hier het vermoeden op bestaat, omeprazol het middel van eerste keus is.

Literatuur: 

  1. Barr RG. Changing our understanding of infant colic. Arch Pediatr Adolesc Med. 2002;156:1172-4 Medline.

  2. Actiz. Aanpak van excessief huilen.Utrecht, april 2007. www.borstvoeding.com/files/Nota-excessief-huilen-2007-versie-ActiZ.pdf

  3. Moore DJ, Tao BS, Lines DR, Hirte C, Heddle ML, Davidson GP. Double-blind placebo-controlled trial of omeprazole in irritable infants with gastroesophageal reflux. J Pediatr. 2003;143:219-23 Medline. doi:10.1067/S0022-3476(03)00207-5

  4. Bishop J, Furman M, Thompson M. Omeprazol for GERD in the first 2 years of life; a dose finding study with dual channel pH monitoring. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2007;45:50-55 Medline. doi:10.1097/MPG.0b013e318049cbcc

  5. Omari TI, Haslam RR, Lundborg P, Davidson GP. Effect of Omeprazole on Acid Gastroesophageal Reflux and Gastric Acidity in Preterm Infants With Pathological Acid Reflux. J Ped gastroenterol Nutr. 2007;44:41-4.

  6. Nooitgedagt JE. Zwart P, Brand PLP. Oorzaken, behandeling en beloop bij zuigelingen die vanwege excessief huilen waren opgenomen op de kinderafdeling van de Isala klinieken te Zwolle, 1997/’03. Ned Tijdschr Geneeskd. 2005;149:472-7 Medline.

  7. Heine RG, Jordan B, Lubitz L, Meehan M, Catto-Smith AG. Clinical predictors of pathological gastro-oesophageal reflux in infants with persistent distress. J Paediatr Child Health. 2006;42:134-9 Medline. doi:10.1111/j.1440-1754.2006.00812.x

  8. Salvatore S, Hauser B, Vandemaele K, Novario R, Vandenplas Y. Gastroesophageal Reflux Disease in Infants: How Much is Predictable with Questionnaires, pH-metry, Endoscopy and Histology? J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2005;40:210-5 Medline. doi:10.1097/00005176-200502000-00024

  9. Omari T, Davidson G, Bondarov P, Naucler E, Nillson C, Lundborg P. Pharmacokinetics and Acid-suppressive Effects of Esomeprazole in Infants 1–24 Months Old With Symptoms of Gastroesophageal Reflux Disease. J Pediatr Gastroenterol Nutr. 2007;45:530-7 Medline. doi:10.1097/MPG.0b013e31812e012f

  10. Orenstein SR, Hassall E, Furmaga-Jablonska W, Atkinson S, Raanan M. Multicenter, Double-Blind, Randomized, Placebo-Controlled Trial Assessing the Efficacy and Safety of Proton Pump Inhibitor Lansoprazole in Infants with Symptoms of Gastroesophageal Reflux Disease. J Pediatr. 2009;154:514-20 Medline. doi:10.1016/j.jpeds.2008.09.054

  11. Jordan B, Heine RG, Meehan M, Catto-Smith AG, Lubitz L. Effect of antireflux medication, placebo and infant mental health intervention on persistent crying: a randomized clinical trial. J Paediatr Child Health. 2006;42:49-58 Medline. doi:10.1111/j.1440-1754.2006.00786.x

  12. Semama DS, Bernardini S, Louf S, Laurent-Atthalin B, Gouyon JB. Effects of cisapride on QTc interval in term neonates. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed. 2001;84:F44-F46 Medline. doi:10.1136/fn.84.1.F44

  13. Baldassarre E, Sagaon MM, Ferrarini A, Bianchetti MG. Severe systemic adverse reaction to proton pump inhibitors in an infant. Pediatr Pulmonol. 2007;42:563-4 Medline. doi:10.1002/ppul.20616

  14. Del Buono R, Wenzl TG, Ball G, Keady S, Thomson M. Effect of Gaviscon Infant on gastro-oesophageal reflux in infants assessed by combined intraluminal impedance/pH. Arch Dis Child. 2005;90:460-3 Medline. doi:10.1136/adc.2002.024463

  15. Goresky GV, Finley GA, Bissonnette B, Shaffer EA. Efficacy, duration, and absorption of a paediatric oral liquid preparation of ranitidine hydrochloride. Can J Anaesth. 1992;39:791-8 Medline. doi:10.1007/BF03008290

  16. Cucchiara S, Minella R, Iervelino R, et al. Omeprazole and high dose ranitidine in the treatment of refractory reflux oesophagitis. Arch Dis Child. 1993;69:655-9 Medline. doi:10.1136/adc.69.6.655

Publicatie
A1850

Dikwijls wordt er bij persisterend huilen van zuigelingen vermoed dat zure gastro-oesofageale reflux een rol speelt. Omeprazol wordt dan relatief vaak voorgeschreven, maar is niet geregistreerd voor gebruik bij zuigelingen.

Omeprazole of limited value in crying babies

Objective

To determine the role of omeprazole treatment in crying infants under the age of 1 year in whom acid gastroesophageal reflux is suspected and to study the evidence for efficacy, prescribing behaviour and side effects of this medicine, which is not registered for use in infants.

Design

Literature study.

Method

To assess efficacy we conducted a study of the literature using PubMed with the search terms ‘gastro-esophageal reflux disease’, ‘crying’, ‘adverse drug reactions’ and ‘omeprazole’, in the age category ‘all infants 0-23 months’ We used the medicine prescription database Interactie DataBase to assess prescribing data and studied reports of suspected side effects of omeprazole in children younger than 1 year to the Lareb Netherlands pharmacovigilance centre.

Results

We found 139 articles including 32 clinical trials. In only 3 of these was the efficacy of omeprazole studied in children under the age of 1 year. These studies showed that there was an effect on the acidity of the stomach, but not on symptoms. Although many side effects may occur during the use of omeprazole, few suspected side effects were reported to the Lareb Netherlands pharmacovigilance centre. Omeprazole is supplied in 10 mg amounts and it is therefore difficult to adjust dose to weight. Pharmacoepidemiological data show therefore that nearly all children receive 10 mg or multiples thereof. Given the age and corresponding weights we expected doses of 4-20 mg/day to be prescribed.

Conclusion

It is uncertain whether acid reflux is the cause of crying in babies and, if reflux is suspected, whether omeprazole is the preferred treatment.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared

Uitgebreid: 
&nbsp;

 

Belangenconflict: geen gemeld. Financiële ondersteuning: geen gemeld.
Aanvaard op 28 april 2010

Medisch Centrum Leeuwarden, afd. Kindergeneeskunde, Leeuwarden.

Drs. R.G.T. Blokpoel, assistent in opleiding tot kinderarts; dr. T.W. de Vries, kinderarts.

Nederlands Centrum Bijwerkingen Lareb, ’s-Hertogenbosch.

N. Broos MSc, apotheker.

Rijksuniversiteit Groningen, afd. Farmaco-epidemiologie en Farmaco-economie, Groningen.

Prof.dr. L.T.W. de Jong-van den Berg, apotheker en epidemioloog.

Contactpersoon: dr.T.W.de Vries (tjalling.de.vries@znb.nl).

Trefwoorden: 
omeprazol zure gastro-oesofageale reflux huilbaby bijwerkingen
NTvG Nummer
2010
30
32
Toegankelijkheid
Voor studenten
Niet openbaar
Waarde omeprazol bij huilende zuigelingen beperkt
Dikwijls wordt er bij persisterend huilen van zuigelingen vermoed dat zure gastro-oesofageale reflux een rol speelt. Omeprazol wordt dan relatief vaak voorgeschreven, maar is niet geregistreerd voor gebruik bij zuigelingen.
26/07/2010
Effect van chirurgische behandeling op patiënten met cerebrale parese
maa, 26/07/2010 - 08:00
wel betere handvaardigheid, beleving competentie niet verbeterd

Nicole M.A. Krekel

Mark J.C. Smeulders

Frida Klaij

Ruud Margry

Mick Kreulen

Doel

Het onderzoeken van de relatie tussen beperkte handvaardigheid en de competentiebeleving bij kinderen met cerebrale parese en het effect van chirurgische behandeling hierop, met de vraag of de competentiebeleving geschikt is als uitkomstmaat voor chirurgische verbetering van handvaardigheid.

Opzet

Prospectief, observationeel onderzoek.

Methode

De Nederlandse versie van de ‘Michigan Hand Outcomes Questionnaire’ (MHQ-DLV) en de ‘Competentiebelevingsschaal voor kinderen met cerebrale parese’ (CBS) werden afgenomen bij 25 kinderen en adolescenten met een spastische hemiparese op basis van cerebrale parese. 10 patiënten werden geopereerd ter verbetering van de handfunctie. Bij deze ‘chirurgische groep’ werden de vragenlijsten 1 jaar of langer na de operatie opnieuw afgenomen.

Resultaten

De ervaren handvaardigheid was laag (gemiddelde MHQ-DLV-score: 63,2; SD: 18,9), evenals de scores voor globale competentie (2,92; SD: 0,84), sociale competenties (2,66; SD: 0,92) en atletische competenties (2,29; SD: 0,79). De mate van ervaren beperking in de handvaardigheid en de competentiebeleving hielden geen verband met elkaar (r = -0,16; p = 0,43). Na de chirurgische reconstructie verbeterde de beleving van de handvaardigheid (gemiddelde toename score: 24; SD: 10,4; p < 0,01); de competentiebeleving verbeterde niet (p = 0,39).

Conclusie

Kinderen met cerebrale parese en een beperkte handvaardigheid hadden een lagere competentiebeleving dan kinderen zonder deze afwijking. Er was geen verband tussen de mate waarin de handvaardigheidsbeleving en de competentiebeleving verlaagd waren. De beleving van de handvaardigheid verbeterde na chirurgie, maar de competentiebeleving niet. Competentiebeleving lijkt niet geschikt als uitkomstmaat voor chirurgische reconstructie van de handvaardigheid.

Literatuur: 

  1. Himmelmann K, Beckung E, Hagberg G, Uvebrant P. Gross and fine motor function and accompanying impairments in cerebral palsy. Dev Med Child Neurol. 2006;48:417-23 Medline. doi:10.1017/S0012162206000922

  2. Majnemer A, Shevell M, Law M, et al. Participation and enjoyment of leisure activities in school-aged children with cerebral palsy. Dev Med Child Neurol. 2008;50:751-8 Medline. doi:10.1111/j.1469-8749.2008.03068.x

  3. Kwaliteitsinstituut voor de gezondheidszorg CBO. Richtlijn Diagnostiek en behandeling van kinderen met spastische cerebrale parese. Utrecht: CBO; 2007, p. 135-53.

  4. Smeulders MJC, Coester A, Kreulen M. Surgical treatment for the thumb-in-palm deformity in patients with cerebral palsy [Cochrane review]. Cochrane Database Syst Rev. 2005;CD004093 Medline.

  5. Komdeur SJ. De Competentiebelevingsschaal voor Kinderen met Cerebrale Parese. Tijdschr Orthopedagogiek. 2001;40:579-94.

  6. Shields N, Murdoch A, Loy Y, Dodd KJ, Tayler NF. A systematic review of the self-concept of children with cerebral palsy compared with children without disability. Dev Med Child Neurol. 2006;48:151-7 Medline. doi:10.1017/S0012162206000326

  7. Shields N, Loy Y, Murdoch A, Tayler NF, Dodd KJ. Self-concept of children with cerebral palsy compared with that of children without impairment. Dev Med Child Neurol. 2007;49:350-4 Medline. doi:10.1111/j.1469-8749.2007.00350.x

  8. Russo RN, Goodwin EJ, Miller MD, Haan EA, Connell TM, Crotty M. Self-esteem, self-concept, and quality of life in children with hemiplegic cerebral palsy. J Pediatr. 2008;153:473-7 Medline. doi:10.1016/j.jpeds.2008.05.040

  9. Rosenbaum PL, Livingston MH, Palisano RJ, Galuppi BE, Russell DJ. Quality of life and health-related quality of life of adolescents with cerebral palsy. Dev Med Child Neurol. 2007;49:516-21 Medline. doi:10.1111/j.1469-8749.2007.00516.x

  10. Chung KC, Pillsbury MS, Walters MR, Hayward RA. Reliability and validity testing of the Michigan Hand Outcomes Questionnaire. J Hand Surg [Am]. 1998;23:575-87 Medline. doi:10.1016/S0363-5023(98)80042-7

  11. Chung KC, Hamill JB, Walters MR, Hayward RA. The Michigan Hand Outcomes Questionnaire (MHQ): assessment of responsiveness to clinical change. Ann Plast Surg. 1999;42:619-22 Medline. doi:10.1097/00000637-199906000-00006

  12. Vermeer A. De CompetentiebelevingsSchaal voor kinderen met cerebrale parese: Handleiding. Utrecht: Universiteit Utrecht; 2000.

  13. Harter S. The self-perception profile for children. Denver, CO: University of Denver; 1985.

  14. Holavanahalli RK, Helm PA, Gorman AR, Kowalske KJ. Outcomes after deep full-thickness hand burns. Arch Phys Med Rehabil. 2007;88:S30-5 Medline. doi:10.1016/j.apmr.2007.09.010

  15. Schuengel C, Voorman J, Stolk J. DAllmeijer A, Vermeer A, Becher J. Self-worth, perceived competence, and behaviour problems in children with cerebral palsy. Disabil Rehabil. 2006;28:1251-8 Medline. doi:10.1080/09638280600554652

  16. Specht JAK, Francis PV. A preliminary study of strategies for maintaining self-esteem in adolescents with physical disabilities. Can J Rehab 1998;11:109-16.

Publicatie
A1527

Met een operatie is de handvaardigheid van kinderen met spastische cerebrale parese te verbeteren. Heeft dat invloed op hun oordeel over de eigen competenties? Uit onderzoek blijkt van niet. Er is geen verband tussen de handvaardigheid en de competentiebeleving.

Effect of surgical treatment on patients with cerebral palsy: improvement of manual dexterity but not of perceived competence

Objective

To examine the relationship between impaired manual dexterity and perceived competence in children with cerebral palsy and the effect of surgical intervention, with the question whether the perceived competence is applicable as an outcome measure for surgical reconstruction of hand function.

Method

The Dutch version of the Michigan Hand Outcomes Questionnaire (MHQ-DLV) for perceived manual dexterity and the Dutch version of the Harter Scales for perceived competence were used in a sample of 25 children and adolescents with hemiplegic cerebral palsy of the spastic type. 10 patients underwent surgical treatment to improve hand function. In this ‘surgical group’ both questionnaires were repeated at least one year postoperatively.

Results

Perceived manual dexterity was low (mean MHQ-DLV-score: 63.2; SD: 18.9), as were the scores of perceived overall competence (2.92; SD: 0.84), social competences (2.66; SD: 0.92) and athletic competences (2.29; SD: 0.79). There was no correlation between the degree of perceived impairment in manual dexterity and the perceived competence (r = -0.16; p = 0.43). After surgical reconstruction manual dexterity improved (mean increase in score: 24; SD: 10.4; p < 0.01), but perceived competence did not improve (p = 0.39).

Conclusion

Children with cerebral palsy and impaired manual dexterity did have a lower perceived competence than children without this disorder. The extent to which manual dexterity was impaired did not correlate with the extent to which perceived competence was lowered. Surgical intervention substantially improved perceived manual dexterity, but perceived competence did not improve. Perceived competence does not seem to be applicable as an outcome measure for surgical reconstruction of manual dexterity.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Uitgebreid: 
&nbsp;

 

Belangenconflict: geen gemeld. Financiële ondersteuning: geen gemeld.
Aanvaard op 14 april 2010

Academisch Medisch Centrum, afd. Plastische -, reconstructieve- en handchirurgie, Amsterdam.

Drs. N.M.A. Krekel, arts-assistent; dr. M.J.C. Smeulders, bewegingswetenschapper, arts in opleiding tot plastisch chirurg; dr. M. Kreulen, plastisch chirurg.

Revalidatiecentrum Heliomare, Wijk aan Zee.

Drs. F. Klaij, arts in opleiding tot revalidatiearts; drs. R. Margry, revalidatiearts.

Contactpersoon: dr. M.J.C. Smeulders (m.j.smeulders@amc.nl).

Trefwoorden: 
cerebrale parese spasticiteit handfunctie handvaardigheid competentiebeleving handchirurgie revalidatie
NTvG Nummer
2010
30
Toegankelijkheid
Niet voor studenten
Niet openbaar
Effect van chirurgische behandeling op patiënten met cerebrale parese
Met een operatie is de handvaardigheid van kinderen met spastische cerebrale parese te verbeteren. Heeft dat invloed op hun oordeel over de eigen competenties? Uit onderzoek blijkt van niet. Er is geen verband tussen de handvaardigheid en de competentiebeleving.
21/07/2010
Acute hepatitis, maar niet A, B of C overweeg E
woe, 21/07/2010 - 08:12

Gunnar I. Andriesse

Mustafa Donmez

Jamie Vissers

Peter van Wijngaarden

In 1955 werd na een overstroming van de Yamuna rivier in India een epidemie van circa 30.000 besmettingen met een virale hepatitis opgemerkt. Omdat vrijwel iedere Indiase inwoner al op jonge leeftijd een hepatitis A-infectie doormaakt, werd destijds geconcludeerd dat de epidemie bij jong én oud niet kon worden toegeschreven aan het hepatitis A-virus.

Doel

Het bepalen van het percentage infecties met het hepatitis E-virus (HEV) bij patiënten met een negatieve serologische uitslag voor hepatitis A, B en C, en achterhalen wat de nadelige gevolgen zijn van het missen van de diagnose ‘acute hepatitis E’.

Opzet

Retrospectief onderzoek.

Methode

Serummonsters, afkomstig van patiënten die werden geëvalueerd in het kader van een infectieuze hepatitis, werden geselecteerd op een serologisch negatieve uitslag voor het hepatitis A-, B- en C-virus. De serummonsters met een verhoogde ALAT-waarde (> 34 U/l) werden geïncludeerd in dit onderzoek. Zij werden vervolgens serologisch getest op het HEV middels ‘enzyme-linked immunosorbent assay’(ELISA)-techniek en immunoblotanalyse. Van de patiënten met serologisch bewijs voor een acute HEV-infectie werden retrospectief de diagnosen bij ontslag achterhaald.

Resultaten

In de periode oktober 2007-september 2008 voldeden 139 serummonsters aan de inclusiecriteria. Bij 23 serummonsters werd een positieve ELISA (positieve uitslag in het serum voor IgM en/of Ig-totaal tegen HEV) aangetoond; bij 16/23 serummonsters werd ook een positieve IgM-immunoblot gevonden. Het percentage bewezen HEV-infecties was 11,5% (16/139). Bij slechts 1 patiënt werd de diagnose ‘hepatitis E’ daadwerkelijk gesteld. Meerdere patiënten ondergingen invasieve diagnostiek en behandeling als gevolg van een onjuist gestelde diagnose.

Conclusie

Serologisch onderzoek naar hepatitis E dient standaard te worden opgenomen in de diagnostiek van infectieuze hepatitis in Nederland.

Literatuur: 

  1. Balayan MS, Andjaparidze AG, Savinskaya SS, et al. Evidence for a virus in non-A, non-B hepatitis transmitted via the fecal-oral route. Intervirology. 1983;20:23-31 Medline. doi:10.1159/000149370

  2. Bradley DW. Enterically-transmitted non-A, non-B hepatitis. Br Med Bull. 1990;46:442-61 Medline.

  3. Widdowson MA, Jaspers WJ, van der Poel WH, et al. Cluster of cases of acute hepatitis associated with hepatitis E virus infection acquired in the Netherlands. Clin Infect Dis. 2003;36:29-33 Medline. doi:10.1086/345439

  4. Waar K, Herremans MM, Vennema H, Koopmans MP, Benne CA. Hepatitis E is a cause of unexplained hepatitis in The Netherlands. J Clin Virol. 2005;33:145-9 Medline. doi:10.1016/j.jcv.2004.10.015

  5. Bouwknegt M, Engel B, Herremans MM, et al. Bayesian estimation of hepatitis E virus seroprevalence for populations with different exposure levels to swine in The Netherlands. Epidemiol Infect. 2008;136:567-76 Medline. doi:10.1017/S0950268807008941

  6. Rutjes SA, Lodder WJ, Lodder-Verschoor F, et al. Sources of hepatitis E virus genotype 3 in The Netherlands. Emerg Infect Dis. 2009;15:381-7 Medline. doi:10.3201/eid1503.071472

  7. Herremans M, Vennema H, Bakker J, van d, V, Duizer E, Benne CA et al. Swine-like hepatitis E viruses are a cause of unexplained hepatitis in the Netherlands. J Viral Hepat. 2007;14:140-6 Medline. doi:10.1111/j.1365-2893.2006.00786.x

Publicatie
A1865

Hepatitis E, lang beschouwd als een importziekte, lijkt steeds vaker ook in Nederland te worden opgelopen. Patiënten bij wie serologisch onderzoek naar hepatitis A, B en C niets oplevert moeten dan ook worden getest op deze infectieziekte.

Acute hepatitis, but not A, B, or C: consider E

Objective

To determine the percentage of hepatitis E virus (HEV) infections in serum samples from patients with negative serology for hepatitis A, B and C and to find out what may be the harmful consequences of a missed diagnosis of acute HEV infection.

Design

Retrospective study.

Method

Serum samples were selected from patients with infectious hepatitis who tested negative for hepatitis A, B and C virus. Serum samples that had elevated alanine aminotransferase (ALT; > 34 U/l) were included in this study. All samples were then tested for HEV using an enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) and immunoblot assay. Of patients with serological evidence of acute HEV, files were checked for the originally documented diagnosis at hospital discharge.

Results

In the period October 2007-September 2008, 139 serum samples met the inclusion criteria. In 23 serum samples the ELISA was positive (IgM positive and/or Ig total positive); in 16/23 serum samples immunoblot assay was also positive. The percentage of confirmed HEV infections was 11.5% (16/139). In only one patient was the originally documented diagnosis correct. Several patients underwent invasive diagnostic procedures and treatment as a result of an incorrect diagnosis.

Conclusion

Hepatitis E serology should be a standard tool in the diagnostic workup of infectious hepatitis patients in the Netherlands.

Conflict of interest: none declared. Financial support: the authors received support from research funding from the hospital to cover material costs.

Uitgebreid: 
&nbsp;

 

Belangenconflict: geen gemeld. Financiële ondersteuning: vanuit het onderzoeksfonds van het ziekenhuis is subsidie ontvangen om de materiaalkosten (ELISA-kits) te dekken.
Aanvaard op 20 april 2010

Amphia Ziekenhuis, Breda.

Afd. Medische Microbiologie: dr. G.I. Andriesse, arts-microbioloog; J. Vissers, medisch microbiologisch analist.

Afd. Interne Geneeskunde: drs. M. Donmez, arts in opleiding tot specialist; drs. P. van Wijngaarden, internist-infectioloog.

Contactpersoon: dr. G.I. Andriesse (gunnar.andriesse@gmail.com).

Trefwoorden: 
hepatitis E-virus HEV serologie epidemiologie virale hepatitis
NTvG Nummer
2010
29
Toegankelijkheid
Niet voor studenten
Niet openbaar
Acute hepatitis, maar niet A, B of C overweeg E
Hepatitis E, lang beschouwd als een importziekte, lijkt steeds vaker ook in Nederland te worden opgelopen. Patiënten bij wie serologisch onderzoek naar hepatitis A, B en C niets oplevert moeten dan ook worden getest op deze infectieziekte.
20/07/2010
Kosteneffectiviteit van nieuwe geneesmiddelen
din, 20/07/2010 - 08:30
van belang bij geneesmiddelenvergoeding, maar voor verbetering vatbaar

Ties Hoomans

Nicole van der Roer

Johan L. Severens

Gepke O. Delwel

Sinds ruim 5 jaar is het wettelijk verplicht voor geneesmiddelenfabrikanten om een farmaco-economische evaluatie aan te leveren bij het aanvragen van geneesmiddelenvergoeding. In deze studie bestudeerden wij de rol van de ingediende farmaco-economische evaluatie bij vergoeding.

Doel

Om in bijlage 1B van het geneesmiddelenvergoedingssysteem te worden opgenomen, moeten nieuwe geneesmiddelen, naast therapeutische meerwaarde en acceptabele budgetimpact, ook kosteneffectief zijn. Om dit te onderbouwen, moeten sinds 1 januari 2005 verplicht economische evaluaties worden uitgevoerd die aan farmaco-economische richtlijnen voldoen. Onze studie evalueerde: (a) in hoeverre de ingediende farmaco-economische evaluaties voldoen aan de geldende richtlijnen; (b) welke richtlijnen doorslaggevend zijn bij de beoordeling van de onderbouwing van kosteneffectiviteit; en (c) welke rol farmaco-economie speelt bij de adviezen en uiteindelijke besluitvorming over de vergoeding van nieuwe geneesmiddelen.

Opzet

Retrospectief, beschrijvend onderzoek.

Methode

Wij bestudeerden alle 1B-vergoedingsaanvragen die van 1 januari 2005-30 september 2008 door het College voor Zorgverzekeringen en de Commissie Farmaceutische Hulp werden beoordeeld en waarover zij een opnameadvies uitbrachten (n = 21). Gegevens over de richtlijnopvolging, onderbouwing van kosteneffectiviteit, en advisering en besluitvorming over opname werden door 2 onafhankelijke beoordelaars uit openbare bronnen gehaald. Kwantitatief en kwalitatief beschrijvende analyses werden uitgevoerd.

Resultaten

Sinds de verplichtstelling voldeden de farmaco-economische evaluaties in toenemende mate aan richtlijnen. Dit gold vooral wat betreft het gekozen perspectief, de vergelijkende behandeling en de uitgevoerde incrementele en totale analyses van kosten en effecten. De kosteneffectiviteit van de geneesmiddelen was echter vaak nog onvoldoende onderbouwd door onjuiste indicatiestelling, analysetechniek of analyseperiode. Ook waren de kosten en effecten niet altijd correct geanalyseerd en was het gebruikte analysemodel vaak te weinig inzichtelijk gepresenteerd. Mede op basis van de beoordeling van de farmaco-economie werden 12 nieuwe middelen opgenomen in het geneesmiddelenvergoedingssysteem en 9 niet.Conclusie

Kosteneffectiviteit en meer gedegen evaluatie hiervan lijken een steeds belangrijkere rol te spelen bij geneesmiddelenvergoeding en het streven naar goede en betaalbare gezondheidszorg. 

Literatuur: 

  1. Procedure beoordeling extramurale geneesmiddelen. College voor zorgverzekeringen: Diemen; 2007.

  2. Evaluatie farmaco-economie: procedure en inhoud. Stand van zaken na 10 dossiers. College voor zorgverzekeringen: Diemen; 2004.

  3. Richtlijnen voor farmaco-economisch onderzoek. College voor zorgverzekeringen; Diemen 1999.

  4. Oostenbrink JB. Bouwmans CAM, Koopmanschap MA, Rutten FFH. Handleiding voor kostenonderzoek. Methoden en standaard kostprijzen voor economische evaluaties in de gezondheidszorg, geactualiseerde versie. College voor Zorgverzekering: Diemen; 2004.

  5. Richtlijnen voor farmaco-economisch onderzoek, geactualiseerde versie. College voor zorgverzekeringen: Diemen; 2006

  6. College voor Zorgverzekeringen. Imiquimod (Aldara), bij basaalcelcarcinoom. Farmaco-economisch rapport 2005: www.cvz.nl/resources/cfh0522_imiquimod-Aldara_fer_tcm28-18102.pdf

  7. College voor Zorgverzekeringen. Palivizumab (Synagis) Farmaco Economisch rapport 2006: www.cvz.nl/resources/rpt0609%20palivizumab-Synagis%20FER_tcm28-22038.pdf

  8. College voor Zorgverzekeringen. Oseltamivir (Tamiflu). Farmaco-economisch rapport 2005: www.cvz.nl/resources/cfh0531_oseltamivir_FER_tcm28-16561.pdf.

  9. College voor Zorgverzekeringen. Erlotinib (Tarceva). Farmaco-economisch rapport 2006: www.cvz.nl/resources/cfh0606_erlotinib-Tarceva_FER_tcm28-18823.pdf.

  10. College voor Zorgverzekeringen. Fentanyl oromucosaal (Actiq). Farmaco-economisch rapport 2006: www.cvz.nl/resources/cfh0608_fentanyl-oromucosaal-Actiq%20FER_tcm28-19790.pdf.

  11. College voor Zorgverzekeringen. Inhalatie-insuline (Exubera). Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0706%20insuline-Exubera%20FER_tcm28-22723.pdf.

  12. College voor Zorgverzekeringen. Allergeenextract van pollen van Timotheegras (Grazax). Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0712%20timotheegras-Grazax%20FER_tcm28-23059.pdf.

  13. College voor Zorgverzekeringen. Ivabradine (Procoralan). Farmaco-economisch rapport 2006: www.cvz.nl/resources/cfh0609_ivabradine-Procoralan%20FER_tcm28-19799.pdf.

  14. College voor Zorgverzekeringen. Dorzolamide conserveermiddelvrij (Trusopt CV). Farmaco-economisch rapport 2006: www.cvz.nl/resources/cfh0623%20dorzolamide-Trusopt%20FER_tcm28-22135.pdf.

  15. College voor Zorgverzekeringen. Rimonabant (Acomplia). Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0709%20rimonabant-Acomplia%20FER_tcm28-24046.pdf.

  16. College voor Zorgverzekeringen. Exenatide (Byetta). Farmaco-economisch rapport 2006: www.cvz.nl/resources/cfh0731_exenatide-Byetta_FER_tcm28-24479.pdf.

  17. College voor Zorgverzekeringen. Humaan papillomavirusvaccin (Gardasil). Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0714%20papillomavirusvaccin-Gardasil%20FER_tcm28-23111.pdf.

  18. College voor Zorgverzekeringen. Sitagliptine (Januvia). Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0722%20sitagliptine-Januvia%20FER_tcm28-24184.pdf.

  19. College voor Zorgverzekeringen. Ivabradine (Procoralan), herbeoordeling. Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0721%20ivabradine-Procoralan%20(herb)%20FER_tcm28-24179.pdf.

  20. College voor Zorgverzekeringen. Rotavirusvaccin (Rotarix). Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0733%20rotavirus-Rotarix%20FER_tcm28-24559.pdf.

  21. College voor Zorgverzekeringen. Dasatinib (Sprycel). Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0707%20dasatinib-Sprycel%20FER_tcm28-22764.pdf.

  22. College voor Zorgverzekeringen. Bortezomib (Velcade). Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0730-Velcade%20FER_tcm28-24643.pdf.

  23. College voor Zorgverzekeringen. Miconazol 0,25% (Zimycan), herbeoordeling. Farmaco-economisch rapport 2007: www.cvz.nl/resources/cfh0719%20miconazol-Zimycan%20FER_tcm28-24048.pdf.

  24. College voor Zorgverzekeringen. Varenicline (Champix). Farmaco-economisch rapport 2008: www.cvz.nl/resources/cfh0807%20varenicline-Champix%20FER_tcm28-25511.pdf.

  25. College voor Zorgverzekeringen. Dabigatran (Pradaxa). Farmaco-economisch rapport 2008: www.cvz.nl/resources/cfh0816%20dabigatran-Pradaxa%20FER_tcm28-26075.pdf.

  26. College voor Zorgverzekeringen. Topotecan (Hycamtin), oraal. Farmaco-economisch rapport 2008: www.cvz.nl/resources/cfh0819%20topotecan-Hycamtin%20FER_tcm28-26589.pdf.

  27. Van Velden ME, Severens JL, Novak A. Economic evaluations of healthcare programmes and decision making: the influence of economic evaluations on different healthcare decision-making levels. Pharmacoeconomics. 2005;23:1075-82 Medline. doi:10.2165/00019053-200523110-00002

  28. European Network for Health Technology Assessment. HTA Core Model for medical and surgical interventions. Report, first public draft (revised): www.eunethta.net/upload/WP4/EUnetHTA_WP4_CoreModelforInterventions_FirstPublicDraftRevised-2007-07-11.pdf.

  29. National Institute for Health and Clinical Excellence. Guide to the methods of technology appraisal 2008: www.nice.org.uk/aboutnice/howwework/devnicetech/technologyappraisalprocessguides/guidetothemethodsoftechnologyappraisal.jsp

  30. Busschbach van JJ, Delwel GO. Uitwerking pakketprincipe kosteneffectiviteit ten behoeve van de appraisal fase pakketbeheer. College voor zorgverzekeringen: Diemen; 2009 (ter perse).

  31. Delwel GO, Sprenger MJW. Farmaco-economische evaluaties van nieuwe geneesmiddelen: mogelijk de sleutel tot een doelmatiger verdeling van het gezondheidszorgbudget. Ned Tijdschr Geneeskd. 2002;146:1068-71 Medline.

  32. Postma MJ, Kwik JJ, Rutten WJMJ, De Jong-van den Berg LTW en Brouwers JRBJ. Overeenkomsten tussen richtlijnen voor farmaco-econonomisch onderzoek en eerder gepubliceerde gezondheidseconomische evaluaties. Ned Tijdschr Geneeskd. 2002;146:1082-7 Medline.

Publicatie
A958

Sinds 1 januari 2005 is het wettelijk verplicht voor geneesmiddelenfabrikanten om een farmaco-economische evaluatie aan te leveren bij het aanvragen van vergoeding. De kosteneffectiviteit van nieuwe geneesmiddelen is echter vaak nog onvoldoende onderbouwd, blijkt uit analyse van 21 1B-vergoedingsaanvragen.

Cost-effectiveness of new drugs impacts reimbursement decision making but room for improvement

Objective

For new drugs to be included in appendix 1B of the drug reimbursement system, they must have proven added therapeutic value, an acceptable budget impact, and be cost-effective. To validate the latter, pharmacoeconomic evaluations have become mandatory. These evaluations should adhere to guidelines for pharmacoeconomic research. Our study evaluates: 1) the extent to which the pharmacoeconomic evaluations adherence pharmacoeconomic guidelines; 2) which guidelines are decisive in evaluating the validation of cost-effectiveness of new drugs; and 3) the impact of pharmacoeconomics in the recommendations and final decision making on drug reimbursement.

Design

Retrospective, descriptive study.

Method

We examined all 1B requests for reimbursement submitted to the Dutch Health Care Insurance Board and the Medicinal Products Reimbursement Committee between 1 January 2005 and 30 September 2008, and on which recommendations on drug reimbursement have been published (n = 21). Data on adherence to guidelines, validation of cost-effectiveness, and recommendations and decision making on drug reimbursement were extracted from publicly available sources by two independent evaluators. Quantitatively and qualitatively descriptive analyses were carried out.

Results

Since pharmacoeconomic evaluations have become mandatory, these evaluations increasingly adhere to guidelines for pharmacoeconomic research. This was particularly true of the perspective chosen, the relevant treatment comparator and the incremental and total analyses of costs and effects of the drugs under comparison. However, cost-effectiveness of new drugs was often inadequately validated by incorrect indications for drug use, and incorrect forms of evaluation or periods of analysis. In addition, costs and effects were not always correctly analysed, nor and not enough insight was provided into the analysis model used. Partially on the basis of pharmacoeconomics, 12 new drugs are reimbursed and 9 not.

Conclusion

Cost-effectiveness of new drugs and more valid pharmacoeconomic evaluations appear to play an ever more important role in reimbursement decision making and the pursuit of better and affordable health care.

Conflict of interest: none declared. Financial support: The research was carried out during the temporary secondment of T. Hoomans, PhD, MSc (Maastricht University) at the Dutch Health Care Insurance Board (CVZ).

Uitgebreid: 
&nbsp;

 

Belangenconflict: geen gemeld. Financiële ondersteuning: het onderzoek werd uitgevoerd in het kader van een tijdelijke detachering van dr.ir. T. Hoomans vanuit Universiteit Maastricht bij het College voor Zorgverzekeringen.
Aanvaard op 16 november 2009

Universiteit Maastricht, School for Public Health and Primary Care, Maastricht.

Dr.ir. T. Hoomans, gezondheidseconoom (tevens: University of Glasgow, Section of Public Health and Health Policy).

Erasmus Universiteit Rotterdam, instituut Beleid & Management Gezondheidszorg.

Prof.dr. J.L. Severens, gezondheidswetenschapper (tevens Commissie Farmaceutische Hulp).

College voor Zorgverzekeringen, afd. Zorg Advies.

Dr. N. van der Roer en dr. G.O. Delwel, adviseurs.

Contactpersoon: dr.ir. T. Hoomans (t.hoomans@beoz.unimaas.nl).

Trefwoorden: 
geneesmiddelenvergoeding farmaco-economie
NTvG Nummer
2010
29
Toegankelijkheid
Niet voor studenten
Niet openbaar
volgende »